maandag 23 februari 2009

Een kwestie van geloof

Ik kan een hoop dingen vergeven in het leven, maar onwetendheid hoort daar niet bij. Iedereen is in staat om zich te te informeren over de feiten. 5000 jaar menselijke beschaving hebben er een heleboel opgeleverd. Wetenschappers en filosofen van verschillende culturen en verschillende tijdperken zijn in staat geweest om tussen die feiten verbanden te leggen en hebben daardoor nog meer inzicht vergaard. De dorst naar kennis is zelfs zo groot, dat mensen bereid zijn geweest om er hun leven voor op te offeren. Meestal behoorde de hand van de beul toe aan figuren, die een enkel boek beschouwen als de enig toelaatbare waarheid.

Vroeger veroordeelden deze fundamentalisten hun medemens tot de brandstapel, tegenwoordig sturen ze foldertjes rond met de tekst "VAN LEVENSBELANG". U zult begrijpen dat deze tekst me in dat licht enigzins argwanend en huiverig maakt, zeker met een radicaal christelijke partij in de regering.

De folder is opgesteld door een handjevol predikanten zonder enige kennis of opleiding in de natuurwetenschappen. Ze maken daarom ook gebruik van slecht gekopieerde en door een enigzins goed opgeleide student in de koffiepause te weerleggen stellingen. Het diep trieste is, dat ze klaarblijkelijk niet eens weten wat thermodynamica is. Erger nog, de meesten zullen het waarschijnlijk niet eens correct kunnen spellen.

Op zich snap ik de actie wel. De kerken lopen al jaren leeg, Nederland verloedert, de islam wint terrein en degradeert hun idool tot een tweederangs profeet en als klap op de vuurpijl verlaten nu ook hun eigen frontmannen het zinkende schip van het creationisme en intelligent design. Dat doet pijn. Daarom maar een foldertje gestuurd naar de intelligentia van Nederland met de feiten: de Bijbel is het woord van God. En dus is evolutie onzin.

"De feiten liggen zo." zegt Kees van Helden "Jezus is teruggekeerd uit de dood. Daar zijn getuigen van. En dus is de Bijbel waar." Daarmee bekent van Helden zich onbedoeld tot de fenomenologie, die de menselijke ervaring als de hoogste bewijslast beschouwt. Om te illustreren tot wat voor soort komische discussies dat kan leiden: in een debat tussen twee Franse filosofen, waarvan een een fenomenoloog en de ander een empirist, stond de vraag centraal of de zon al scheen voor er mensen waren. De fenomenoloog ontkende dat, aangezien er toen nog geen mensen waren om dat te bevestigen.

De vraag die van Helden ons uiteindelijk stelt is: "Wat gelooft u, schepping of evolutie"? Opnieuw geeft van Helden aan, niet zoveel van het wetenschappelijke vakwerk te begrijpen. Geloven heeft voor wetenschappers een andere lading dan voor predikanten. Als een wetenschapper geconfronteerd wordt met de mededeling, dat van Helden's vrouw vreemd gaat, zal hij dat geloven omdat hij geen andere informatie heeft. Als hetzelfde feit aan van Helden voorgelegd wordt zal hij dat niet willen geloven. Hij zal het zelfs niet willen geloven als de bewijzen zich opstapelen, terwijl een wetenschapper zich alleen maar gesterkt voelt in zijn mening. Aan de andere kant, als een wetenschapper geconfronteerd wordt met het onweerlegbare bewijs dat de boel toch echt bij elkaar gePhotoshopt is, zal hij onmiddellijk van mening veranderen. Het "geloof" van een goede wetenschapper is namelijk niet gestoeld op enige emotie.

Het bijstellen of zelfs geheel verwerpen van een theorie is geen uitzondering in de wetenschap. Denk maar aan de koude fusie, de Piltdown man en continentdrift, om er maar eens een paar te noemen. Het "geloof" van wetenschappers is dus gebonden aan de feiten, die er ter beschikking staan. Als er nieuwe feiten komen, wordt de theorie bijgesteld of vervangen.

Om dat te begrijpen, moet men kennis hebben van de empirische cyclus. Een wetenschapper doet een waarneming en probeert die te verklaren. Die verklaring is de hypothese. Voor een hypothese zijn geen echte "bewijzen". Daarop wordt een experiment ontworpen om de hypothese te bewijzen. Lukt dat, dan hebben we een theorie. Lukt dat niet, dan moet de hypothese bijgesteld worden en begint het spel van vooraf aan. Het is ietwat versimpeld, maar daar komt het in essentie op neer.

Soms zitten er bewust "gaten" in een theorie, anomaliteiten. Dit zijn verschijnselen die niet vanuit de theorie verklaard kunnen worden. We hadden bijvoorbeeld zo'n geval toen bleek dat de snelheid van het licht altijd hetzelfde was, zelfs als we op de lichtbron toeliepen of er juist vandaan. Dat mocht niet volgens de wetten van Newton. Einstein loste het raadsel op met zijn relativiteitstheorie. Zo zijn er nog legio verschijnselen, die de wetenschap in zijn huidige stand niet of slechts gedeeltelijk kan verklaren.

Het geloof van een wetenschapper is dan ook niet zo onwrikbaar. Sterker nog, een goede wetenschapper valt regelmatig van zijn geloof af. Als je maar met de juiste bewijzen komt. Het foldertje van van Helden is daarvoor zowel letterlijk als figuurlijk veel te licht. Als van Helden zijn hypothese wil bewijzen zal hij de natuurwetenschappen in moeten duiken en met de juiste bewijzen op de proppen moeten komen. Helaas is het zo, dat zijn geloofsgenoten met meer dan een hersencel juist het vaakst zijn leer afvallen, zoals de documentaire van Andries Knevel zo pijnlijk aantoonde.

Het geloof wat van Helden aanhangt is een heel ander soort geloof en gebouwd op heel andere grondvesten. Van Helden gelooft dat de Bijbel het woord van God is. Dat de Bijbel geschreven is door mensen laten we even buiten beschouwing, want van Helden kan met enig succes de hypothese opperen, dat het geheel gedicteerd is door God. Het is dan alleen te hopen, dat al deze goddelijke typistes enige secretariele vaardigheden hadden.

Maar van Helden is nog niet van me af. Er is geen enkele serieuze theoloog te vinden, die niet zal erkennen dat de mens de redactie van de Bijbel verzorgd heeft. Dit is wel het woord van God en dit niet. Dit zetten we erin en dat gooien we eruit. Werd dat ook gedaan vanuit een goddelijke inspiratie? En als God onfeilbaar is, waarom had Hij dan uberhaupt redactie nodig? Niet eenmaal, maar verschillende malen. Had Hij het gewoon niet in een keer goed kunnen doen? Of had Hij dingen gezegd, waar Hij later weer spijt van had?

Maar wat ik ook zeg, wat ik ook doe, van Helden zal bij zijn standpunt blijven. De Bijbel is het Woord van God en wat erin staat is waar. Einde discussie. Dat, meneer van Helden, noemen wij een dogma. Over dogma's valt niet te discussieren. Dat is een kwestie van geloof, geloof ik. Aangezien er niet met u te discussieren valt over het kernpunt van uw betoog, wil ik ook helemaal niet met u discussieren. Daarom stuur ik die folder van u terug. Want dat is een belediging van mijn intelligentie. En dat is strafbaar.

dinsdag 18 november 2008

Ella snapt het nog steeds niet

Ella Vogelaar heeft een forum gevonden bij het NRC en laat blijken het nog steeds niet te snappen. "Met zijn herhaalde oproep om niet te praten over de toon van het integratiedebat, maar over de inhoud, slaat Wouter Bos de plank mis." Nee, Wouter heeft op zich gelijk. "De zorgen van de ‘oude’ Nederlanders moeten worden erkend. Lastige of criminele nieuwkomers moeten hard worden aangepakt." zegt Ella, maar wat heeft zij defacto daaraan bijgedragen? Helemaal niets! Zelfs allochtone PvdA'ers zeggen zelf dat Ella de autochtone Nederlanders heeft buitengesloten. De bijna euforische wijze waarop zij haar allochtone uitrusting voor Prinsjesdag presenteerde geeft aan, dat Ella het contact met haar autochtone achterban volledig heeft verloren.

Nee Ella, het gaat niet om de toon. Het gaat om de resultaten die je boekt. Je bent niet om je "toon" afgezet, maar om de resultaten, die je boekte. Medeburgers, die verkracht, beroofd, mishandeld en bespuugd worden en jij, die je uiterste best deed om dat alles te bagatelliseren. Je gaat bijna over de kop bij je adoratie voor Barak Obama, die je bijna vereert als een heilige verlosser, maar je verliest uit het oog dat je allochtone achterban daar weinig mee te schaften heeft. Hun probleem is poen en "respect" en dan bedoel ik het "respect" van de straat. Niet het respect, wat jij en ik bedoelen.

Je bent een alfa, houdt daarom niet van cijfers. Dat is jammer, want anders zou je weten dat wat jij waarneemt niet relevant is. Het "ik ken iemand" van jou is net zo relevant als het "ik ken iemand" van mij. Ik zie wat ik wil zien en jij ziet wat jij wilt zien. Feit blijft, dat de door jou zo gewenste "multiculti" samenleving niet bestaat. Bevolkingsgroepen leven domweg langs elkaar heen. Daar zijn cijfers van.

De door jou zo geadoreerde Fatima Elatik laat zien hoe het niet moet. In plaats van als goed geintegreerde Nederlandse op de buis te verschijnen, provoceert ze door een hoofddoekje te dragen. Vele vrouwen in Marokko doen dat allang niet meer en laat Fatima de moed maar eens hebben om voor de buis verklaren dat zij hen slechtere moslims vindt dan haarzelf. De profeet wilde met de hoofddoekjes voorkomen dat mannen verleid werden door vrouwen. Maar onder dat hoofddoekje is Fatima uiterst vakkundig opgemaakt. Is dat in de geest van de de Sharia of leeft zij naar de letter? Nee, Fatima wil aangeven dat zij een Marokkaanse moslim is en geen Nederlandse. Oorzaak en gevolg, het is gemakkelijk door elkaar te halen. Marokkanen spreken over zichzelf als Marokkanen omdat ze zich Marokkaan voelen, niet omdat ze zich gediscrimineerd voelen door de Nederlandse samenleving. Maar als ze daarop als zodanig behandeld worden, dan is Leiden in last.

Emancipatie komt voor uit het feit, dat mensen zich emanciperen, zoals Hindoes gedaan hebben, Vietnamezen, Chinezen, Indische Nederlanders. Ze hebben geen dubbel paspoort of aparte zwemlessen nodig om zich te emanciperen. Aparte zwemlessen emanciperen niet, nee, ze geven juist aan dat emancipatie nog ver weg is.

Dat alles, Ella, heb je niet begrepen. En daarom moest je weg. Je artikel geeft alleen maar aan, dat men daar goed aan gedaan heeft. Want een minister, die de problematiek zelfs niet snapt, hebben we niet nodig. Die komt nooit met oplossingen.

zaterdag 15 november 2008

Je zal maar zo'n hoofd hebben

Vanavond kon men weer eens met eigen ogen aanschouwen waar de "VA" uit NOVA nou eigenlijk voor staat. Huilebalk Vogelaar kreeg alle kans om zich te revancheren. Op de conclusie, dat ze eigenlijk onterecht de "Laan" is uitgestuurd, hoefde ze alleen maar ja te knikken. Oud-lefty commentator Ton Planken was van stal gehaald om te bevestigen, dat het toch in feite alleen maar aan de "beeldvorming" lag.

Slecht werk geleverd? Welnee, Vogelaar had alleen af en toe wat aanvarinkjes met de media. Antillianenlijst? Nog geen week terug, maar prompt vergeten. Duur cruisescheepje? Wablief? Woningcorporaties tegen je in het harnas jagen? Waar heb je het over! Briljant bestuurder, die Vogelaar, geen idee waarom ze het glazen pand langs de achterdeur moest verlaten.

Waren de bewoners uit haar - kuch - prachtwijken dan niet blij met haar? Natuurlijk! Ze konden gewoon ongestraft met hun wan- en misdaden doorgaan, terwijl Vogelaar een kopje thee dronk in de moskee. Voor autochtonen had ze geen oog - en dat statement kwam nota bene uit de mond van een allochtoon bestuurder!

Toch heeft Vogelaar een punt als ze zegt dat de PvdA nog steeds geen raad weet met de erfenis van Fortuyn. Pech voor haar, maar dan moet je maar geen positie in het kabinet van notoire draaikont Bos ambieren. Die zag ook wel, dat de nieuwsticker langzamerhand roodgloeiend liep van alle Marokkaanse incidentjes in ons polderland.

Waar de PvdA zijn bestuurders vandaan haalt, ik weet het niet, maar het lijkt wel alsof iemand ze van een stoffige zolder haalt. Frisse fractievoorzitter? Welnee, we nemen Mariette Hamer, die verdacht veel lijkt op een enigzins vergeetachtige oma, die haar pruik omgekeerd op haar hoofd heeft gezet.

En kunnen we daar als PvdA nog overheen? Natuurlijk, we nemen Eberhard van der Laan. Die vond, dat hij als raadslid in Amsterdam zo hard moest werken. Hoe hij zijn ministerschap op de meest relaxte wijze kan doorbrengen kan hij leren van Nebahat Albayrak, die onlangs onomwonden in "de Pers" verklaarde dat haar ambtenaren gewoon het werk doen: "Ik geef het volle vertrouwen aan het hoofd van de IND". Tenslotte worden ze daarvoor betaald. Nebahat vindt het gewoon geweldig 'cool' om staatsecretaris te zijn: "Dat ik het dóe". Kan ze nog eens een kopje thee drinken: "Nee, druk is het helemaal niet".

Van Eberhard van der Laan wordt verwacht, dat hij het helemaal anders gaat doen. Jammer eigenlijk, dat hij tijdens de eerste dag van zijn bewind reeds publiekelijk verklaart dat het helemaal niet zeker is, dat hij iets aan het beleid van Vogelaar gaat veranderen. Wow Wouter, weet je wel zeker dat de intake procedure van Eberhard wel zo zorgvuldig is geweest?

Ella, ik weet zeker dat we je gaan missen. Er is niks zo leuk als een hysterisch wijf tierend en stampvoetend door de gangen van VROM te zien banjeren. Ik vrees dat we dat met Eberhard niet mee gaan maken. Die ziet er meer uit als een type, dat bij tegenslagen zijn la stilletjes openschuift en zich een goede borrel inschenkt. Dat is niet half zo leuk.

Tenslotte kudos voor Alexander Pechtold, die kans ziet om zijn partij nu zover naar links op te schuiven, dat hij zich nu links van de PvdA bevindt. Volgens hem is het onterecht dat Vogelaar ontslagen is. Dat ligt vooral aan de "nieuwe harde koers van de PvdA". Zeg Lex, wanneer gaat die splinter van jou nou eens fuseren met die van Femke Halsema? Over de partijkleur hoeven jullie in ieder geval niet te twisten.

vrijdag 14 november 2008

Nieuwe nationale feestdag

Jakkes! Normaliter heb ik er een hekel aan als het bijltjesdag is op het Binnenhof. Ik heb er een hekel aan als een minister het veld moet ruimen omdat hij in zijn studententijd iets doms heeft gedaan, een lagere ambtenaar een foutje heeft gemaakt of een of andere obscure voorganger een skelet in de kast achter heeft gelaten. Dom, want niet functioneel. Wat lost dat nou op? Het kweekt over de hele overheid een cultuur van "blijf op je bult ellende zitten" en dat gebeurt dan ook. Voor je het weet hebben we weer een mislukking van -tig miljoen omdat niemand de fout wilde toegeven en rustig verder bleef dansen op de vulkaan.

Maar nu had de minister de bult ellende zelf veroorzaakt. Ze bleef rustig mijmeren of ze wel lekker droog zat op haar morele turf terwijl de "incidenten" elkaar in zo'n rap tempo opvolgden, dat zelfs GeenStijl moeite had om het bij te houden. Antillianen, die als een horde sprinkhanen rovend en plunderend door Nederland trekken? Ach, we hebben een morele schuld. Slavernij verleden, weet u wel. Niks dat een paar kopjes thee niet kan verhelpen. Barak Obama is verkozen. Dat helpt als je een verslaafde Antilliaan met chronisch geldgebrek bent en een gratis lidmaatschap van de Bloods hebt. Op de een of andere manier heb ik de "duidelijke grenzen" waarover Vogelaar in haar afscheidsspeech praat nooit waargenomen, noch enige andere maatregel van betekenis. Sterker nog, elke maatregel met een klein kansje op succes draaide Ella eigenhandig en zonder enig overleg de nek om.

Een overschrijdinkje van 10000% bij een of andere woningbouw corporatie? Ach, waar hebben we het over. Not my problem. Luisteren naar de eigen spindokter, de Tweede Kamer of de eigen ambtenaren? Doen we niet aan. Praten met de pers? Doen we niet aan. Vogelaar heeft een gezellig dameskransje binnen VROM, waar ze haar geleuter wel kwijt kan. En zonder tegenspraak nog wel.

Uiteindelijk komt de eigen PvdA fractie erachter dat Vogelaar niet op een morele turf zit, maar op een enorme bult ellende die elke 24 uur ongeveer dubbel zo hoog wordt. Is het niet door haar eigen falen, dan is het wel door het gezellig niks toen, terwijl haar eigen kiezers worden beroofd, mishandeld of in het gezicht gespuugd. In tegenstelling tot Vogelaar voelt de PvdA langzamerhand nattigheid en doet wat niet meer uitgesteld kan worden.

Als er een minister is, die dit lot verdiend heeft is het Vogelaar wel. Het bewijs? De eigen partij haalt opgelucht adem, de kamer knikt instemmend, Balkenende slaakt een zucht van verlichting en in een naburig cafe vieren de ambtenaren van VROM feest (echt!). Ella, we wensen je veel succes met het vervolg van je carriere. Jongens, daar drinken we er nog een op!

woensdag 5 november 2008

Typisch een wijf

Vrouwen weten niet wat ze willen. Iedere man die ik ken zegt hetzelfde. Op de een of andere manier heb ik dat zelf nooit zo door. Daarvoor zit ik er gewoon te dicht bovenop. Maar af en toe zou je het wel denken. Eerst haalt Ella Vogelaar met veel bombarie de PvdA-spindoctor Dig Istha binnen voor het slordige bedrag van pakweg tweehonderd euri per uur binnen. Tweehonderd euro, daar kan je een gezellige hoop voor lullen. Ik heb me laten vertellen, dat een man gemiddeld tweeduizend woorden per dag spreekt, dus dat is bijna een euro per voorzetsel. Ik doe het voor minder.

Maar Diggie heeft succes. Ella bezuinigt drastisch op de onzin, die ze pleegt uit te kramen. Op een gegeven moment zegt ze zelfs niks meer. Dat is zo'n succes, dat ze uiteindelijk van Wouter Bos helemaal niks meer mag zeggen. De stilte in Den Haag is bijna oorverdovend. Een vrouw die niks meer mag zeggen. Wat moet dat wel niet zijn als ze 's avonds thuis komt. Ik heb medelijden met die kerel van haar.

Maar Diggie houdt zijn woord (weer een euro van uw belastingcenten). Hij zegt in de "Telegraaf" van zaterdag: "Ze heeft een clubje van eigenlijk allemaal vrouwen om zich heen verzameld". Die tien euro was net even iets teveel. "Niet slim en ongepast" meent de minister, die daarmee de schatkist een meevaller van vier euro bezorgt. Diggie mag per een januari aanstaande ophoepelen. Dan gaat Vogelaar weer zelf praten. We houden ons hart vast.

Want Vogelaar discrimineert namelijk niet. Als je op VROM rondloopt struikel je over de boerka's en de slechtzittende BH's, om over de grootmoederonderbroeken maar te zwijgen. Vogelaar wil namelijk geheel in haar eentje de scheve verhoudingen in de Nederlandse samenleving rechttrekken. Maar getallen, daar houdt alfa Vogelaar niet van. Diggie heeft de verkeerde indruk gewekt, dat is veel belangrijker. Bovendien is hij een man, vrouwen praten twee keer zoveel per dag, dus dat is nog eens goedkoper ook.

Toch heeft Vogelaar een probleem: VROM heeft een glazen plafond.

dinsdag 4 november 2008

Respect

Ik heb respect voor mensen, die lesbiennes de buurt uitjagen. Die weerloze meisjes tot prostitutie dwingen. Die oudere medeburgers in elkaar slaan en van hun schamele AOWtje beroven. Die bussen bekogelen met stenen. Die buschauffeurs beroven en bedreigen. Die journalisten het werken onmogelijk maken. Die thee drinken met terroristen, criminelen en godsdienstwaanzinnigen. Die de boel bij elkaar houden. Die vliegtuigen in wolkenkrabbers jagen en duizenden mensen de dood injagen. Die staan te juichen als onschuldigen en geloofsgenoten het leven laten. Die bommen leggen op een vakantie eiland. Die mensen in naam van een imbeciele godsdienst levend de keel afsnijden en onthoofden. Die vrouwen tot hun nek ingraven en stenigen. Die vrouwen verminken omdat ze vinden dat liefde zonde is. Die gekozen volksvertegenwoordigers in een adem noemen met de grootste massamoordenaars aller tijden. Die bommen leggen in treinen. Die vinden dat je een beetje homo toch met goed fatsoen van een hoog flatgebouw moet kunnen gooien. Die kinderen met bompakketten restaurants insturen. Die respect tonen aan oorlogsdoden door een wedstrijdje kransschoppen te houden. Die er boven de nek uitzien als non en onder de nek uitgedost zijn als de eerste de beste Babylonische hoer. Die vinden dat een enkele cartoon genoeg reden is om aanslagen te plegen. Die jonge kinderen trachten te hersenspoelen met subsidiegeld. Die hun eigen vaders de goot intrappen als ze tot de orde worden geroepen. Die hun handen niet thuis kunnen houden in een zwembad. Die columnisten ritueel slachten op straat. Die vinden dat je alles mag doen omdat je geen buurthuis hebt waar je gesubsidieerd kunt rappen. Die voor de lol gehandicapten in elkaar slaan. Die sinterklaas willen afschaffen omdat bruine chocolade anno 2008 toch echt niet meer kan. Die vinden dat een in noodweer doodgereden straatschoffie een nationale rouwdag waard is. Die vrolijk tijdens de ramadan onder hun boerka een broodje ham naar binnen werken. Die vrouwen zo minderwaardig vinden dat ze er geen hand aan vuil willen maken. Die een "Dag van Respect" uitroepen zonder het te kunnen opbrengen voor hun eigen landgenoten.

Mijn vader zei altijd dat je respect moest verdienen. Als we daar nou eerst eens een dag aan wijden, dan komt die "Dag van Respect" er vanzelf wel.

Vorm zonder inhoud

Minister Koenders stoort zich in de 'Spits' van 4 november 2008 aan de toon van het debat over ontwikkelingshulp. Blijkbaar dus niet aan de inhoud. Of toch wel? Hij beklaagt zich over een gebrek aan "serieuze kritiek" en "flagarante onwaarheden". Flagarante onwaarheden? Zonder ook maar een punt aan te brengen in zijn zin voegt hij er onmiddellijk aan toe "dat er soms ook wel iets mis gaat" en "als mensen het per definitie geldverspilling vinden, is het lastig debatteren".

Ten eerste, wat gaat er mis? Koenders geeft zelf toe, dat er in veel OPEC landen geen cent van de oliedollars aan gezondheidszorg wordt uitgegeven. Gelukkig is de Nederlandse belastingbetaler daar om dat vervelende gat voor de sheiks op te vullen. Ach, die landen hebben het zo hard nodig. Herinnert u zich nog de prijs die u laatst bij de pomp betaalde - inclusief ontwikkelingshulp accijns?

Dat wat de Nederlandse staat in dertig jaar in Jemen heeft opgebouwd met een klein, onbeduidend, binnenlands oorlogje van de kaart wordt geveegd vindt hij ook niet echt een probleem. Hoezo geldverspilling? Maar, zegt Koenders, "terrorisme"! Wow, dat is iets wat ons aanspreekt. Wat ons belastinggeld daaraan bijdraagt is echter onduidelijk. "Samenwerken is in ons belang" stelt Koenders "Want terrorisme is een probleem". Koeien, open deuren, iemand?

Koenders blijft maar hameren op het feit, dat er veel problemen zijn. Dat weet een kind, maar wat de "Return On Investment" van onze belastingcenten is en blijft onduidelijk. Bert Koenders is een alfa. Alfa's houden niet van cijfers. De toon, daar gaat het om. Cijfers zijn alleen maar lastig. Je zou zo maar eens ongelijk kunnen krijgen, zelfs zonder debat.

Feiten, daar gaat het om. Cijfers, daar draait het om. Ik heb nog nooit iemand horen vertellen over het succes van een ontwikkelingstraject. Toen ik studeerde waren er een aantal idealisten op de universiteit, die een inzamelingsactie organiseerden voor een dorp in Afrika. Daar moest en zou een waterpomp komen. Schoon water, onze Bert had het er net nog over. Ze hadden succes, iedereen doneerde een paar centen van zijn karige studiebeurs en de pomp kwam er. Geweldig! Alleen jammer dat een naburig dorp zo jaloers was op die voorziening, dat hij op bijzonder efficiente wijze en vrijwel onmiddellijk onklaar werd gemaakt.

Toen ik op bezoek was in Wageningen ontmoette ik een docente, die jarenlang uit puur idealisme in Afrika had gewerkt. Na langdurig onderzoek was ze tot de conclusie gekomen, dat andere gewassen de opbrengst zouden verveelvoudigen. Dat moest alleen nog even langs de stamoudsten. Jammer dan. Het mocht niet van de voorouders. Bob Marley kwam niet voor niks uit Afrika.

Na mijn studie ontmoette ik een oud-klasgenoot, die inmiddels op het Ministerie van Buitenlandse zaken werkte. Aan een van de armste landen ter wereld, Mali, had men een waterkrachtcentrale geschonken. Het ding werkte tot dat het aan gebrek aan onderhoud ineenstortte. En daarna lagen de ruines daar gewoon. Bruikbare onderdelen werden gestript en dat was het dan. "Over tractoren, die op de velden liggen weg te roesten wil ik het nog niet eens hebben", bekende hij. Waarvan akte. Tja, meent onze Bert, "We kunnen niet verder gaan zoals in de jaren zeventig en tachtig". Prachtig Bert, waar zijn mijn centen? En die van mijn altijd PvdA stemmende vader? Jammer dan?

Voor u de volgende keer nog eens geld geeft aan "Live Aid" geeft, beseft u zich wel, dat de rondtrekkende stammen daar zich zo explosief hebben vermenigvuldigd, dat de grond waar zij roofbouw op plegen niet meer de tijd heeft om zich te herstellen? Het gevolg is, dat het in woestijn verandert. Dat veroorzaakt die hongersnood in de eerste plaats en is eigenlijk de manier waarop Moeder Natuur tracht het evenwicht te herstellen. Minder mensen betekent minder bevolkingsdruk. Minder bevolkingsdruk betekent minder roofbouw. Minder roofbouw betekent meer tijd om te herstellen. Meer tijd om te herstellen betekent minder woestijn. Minder woestijn betekent minder hongersnood. Dit is voor de intelligentere mensen onder ons, wat betekent het als de bevolkingsdruk hetzelfde blijft. Voor de dombo's onder ons: blijf vooral doneren.

Weet u wat het armste land ter wereld was rond 1950, zo ongeveer de positie van Mali nu? U raadt het nooit: Zuid-Korea. Toegegeven, het ontving aanzienlijke steun van de Verenigde Staten, maar binnen veertig jaar ontwikkelde het zich van agrarische samenleving tot de industriele grootmacht van nu. Vergelijk dat met Zimbabwe, die zich in dezelfde periode "ontwikkelde" van de graanschuur van Afrika tot de puinhoop, die het nu is.

Welvaart is een keuze. Niemand heeft daar Bert Koenders voor nodig. Uiteraard vindt hij het vast wel 'cool' om minister te zijn, wie niet. Maar dan wel van het "Ministerie van Verspilling". Ontwikkelingshulp, daar zit geen Nederlander op te wachten. Zelfs geen Afrikaan - afgezien van een paar Oegandese dictators. Een "Postcode Loterij", die elke keer weer op jouw st(r)aat valt is namelijk ook best 'cool'.